ตามรอยผลประโยชน์…

เมื่อคุณเกิดความขัดแย้งในใจ การตอบสนองทางอารมณ์ที่แท้จริงของคุณกำลังทำสงครามกับโฆษณาชวนเชื่อที่ถูกยัดเยียดให้คุณเพื่อผลประโยชน์ของผู้อื่น

แต่ — คุณจะแยกความรู้สึกที่แท้จริงออกจากกลไกป้องกันที่ถูกหล่อหลอมด้วยโฆษณาชวนเชื่อได้อย่างไร?

อ้อ ง่ายนิดเดียว!

สิ่งแรกที่คุณรู้สึกคืออารมณ์ที่แท้จริงของคุณเสมอ — ส่วนปฏิกิริยาตอบโต้นั้นคือโฆษณาชวนเชื่อเสมอ

ในตัวอย่างข้างต้น เมื่อโทรศัพท์ดัง คุณรู้สึกใจห่อเหี่ยว ตามด้วยถ้อยคำกล่าวโทษตัวเองซ้ำซากน่าเบื่อหน่าย

ความรู้สึกใจห่อเหี่ยวคืออารมณ์ที่แท้จริงของคุณ — ส่วนการตัดสินตัวเองในทางลบที่ตามมาคือโฆษณาชวนเชื่อ

ประการที่สอง สิ่งเดียวที่คุณต้องทำคือเล่นเกมที่ชื่อว่า “ตามรอยผลประโยชน์”

เมื่อใดก็ตามที่นักบัญชีนิติเวชกำลังตรวจสอบการฉ้อโกงหรือการยักยอก พวกเขาจะ “ตามรอยเงิน” เสมอ

ในทำนองเดียวกัน เมื่อคุณพยายามแยกเนื้อเยื่อที่แข็งแรงออกจากเนื้อเยื่อแผลเป็นของคุณ — แยกความรู้สึกที่แท้จริงออกจากโฆษณาชวนเชื่อของคุณ — สิ่งเดียวที่คุณต้องทำคือ “ตามรอยผลประโยชน์”

ถ้าอารมณ์แรกของคุณคือไม่อยากคุยกับพ่อแม่ ก็เห็นได้ชัดว่าคุณจะได้ประโยชน์จากการไม่รับโทรศัพท์

อย่างไรก็ตาม เมื่อเราเริ่มเข้าใจกระบวนการนี้ ก็จะเห็นได้ชัดว่าอันที่จริงการสนทนาทางโทรศัพท์ได้เริ่มขึ้นนานแล้วก่อนที่เราจะหยิบหูโทรศัพท์เสียอีก

ในเมื่อเราไม่อยากรับโทรศัพท์ หากสุดท้ายเรารับสาย ก็ต้องเป็นใครบางคนอื่นที่อยากให้เรารับ

ในตัวอย่างนี้ เห็นได้ชัดว่ามีเพียงสองฝ่ายที่มีปฏิสัมพันธ์กัน ในเมื่อคุณจะไม่ได้ประโยชน์จากการรับโทรศัพท์ — เพราะคุณไม่อยากรับ — จึงเห็นได้ชัดว่า ความรู้สึกผิดและคำพูดกับตัวเองในทางลบที่คุณประสบตามมาติด ๆ หลังจากความปรารถนาแรกที่จะหลบเลี่ยงแม่ของคุณ — ต้องมาจากแม่ของคุณ

ตามรอยผลประโยชน์…

ในทำนองเดียวกัน หากคุณเคยฝันถึงชีวิตที่เป็นอิสระจากภาษีเงินได้ ความรู้สึกผิดและคำพูดกับตัวเองในทางลบที่คุณประสบตามมาติด ๆ หลังจากความปรารถนาในเสรีภาพนั้น ย่อมไม่ได้ให้ประโยชน์แก่คุณอย่างชัดเจน — ดังนั้นมันจึงต้องให้ประโยชน์แก่ผู้อื่น (ถ้าต้องการคำใบ้ ก็ลองเหลือบมองบัตรเลือกตั้งใบไหนก็ได้)

ชนะ/แพ้ คุณชนะ แม่ของคุณแพ้ แม่ของคุณชนะ คุณแพ้

ในความสัมพันธ์ที่เป็นไปในทางบวกและมีวุฒิภาวะ — กล่าวอีกอย่างคือ ในความสัมพันธ์โดยสมัครใจ — ปฏิสัมพันธ์แบบชนะ/แพ้ไม่อาจดำรงอยู่ต่อไปได้เลย

ในความสัมพันธ์ที่ไม่สมัครใจ ไม่ว่าจะในเชิงภววิสัยหรืออัตวิสัย (รัฐ ศาสนา และครอบครัว) ปฏิสัมพันธ์แบบชนะ/แพ้คือสิ่งที่เป็นปกติ